Moderne zorg kan niet zonder elektronisch patiëntendossier

Categorieën:

Moderne zorg is ondenkbaar zonder elektronisch patiëntendossier


Maar makkelijk is het niet

Dikke paperassen en dossiermappen zijn verleden tijd in de artsenpraktijk. De medicus van nu slaat zijn medische gegevens voortaan op een harde schijf of online op. Zonder elektronisch patiëntendossier is moderne zorg ondenkbaar. Digitalisering maakt informatie beter inzichtelijk en deelbaar. Efficiënt bij doorverwijzingen en het voorschrijven van medicatie, maar ook als een patiënt besluit van huisarts te veranderen.

Meer dan een kwestie van vertrouwen

Handig dus, maar het roept tegelijkertijd een privacy- en beveiligingsvraagstuk op. Wie krijgt toegang tot de vaak privacygevoelige, medische gegevens? Hoe houd je hackers buiten de deur? Hoe stel je degelijke autorisatieprotocollen op, waarmee je voorkomt dat onbevoegden in je patiëntendossiers snuffelen? Hier is ‘vertrouwen’ in de systemen niet genoeg. Elektronische dossiervorming vraagt om harde garanties, zodat ook digitale informatie de spreekkamer niet verlaat.


Het idee voor een elektronisch patiëntendossier stamt uit 2008. Elektronische informatieuitwisseling moest de zorg efficiënter en veiliger maken. Door medische informatie aan elkaar te knopen, konden gegevens snel gemakkelijk binnen de gehele zorgketen worden gedeeld. Daar hadden zowel patiënt als zorgprofessional belang bij.

Meer dan ‘standaard’ documentbeheer

In theorie is het elektronisch patiëntendossier ‘gewoon’ een softwareoplossing. In de praktijk is deze vorm van documentbeheer alles behalve standaard. Artsen werken met gevoelige informatie waarvan het een ramp zou zijn als het op straat belandt. Niet in de eerste plaats omdat een veilige opslag jouw eigen verantwoordelijkheid is, maar ook omdat grote gevolgen heeft voor de patiënten in kwestie. Maximale zorgvuldigheid is dus nodig, tegen minimale risico’s.

Nobel idee, weerbarstige praktijk

Het idee voor een elektronisch patiëntendossier is nobel, de praktijk weerbarstig. Niet voor niets strandde het concept al meerdere keren op privacy- en beveiligingsissues. Enkele kritische vragen die opkwamen, waren:

  • Hoe zat het met de privacy en integriteit?
  • Wie bepaalt wie wat mocht zien?
  • Wat waren de risico’s voor patiënten als zorgverzekeraars onbelemmerd toegang zouden krijgen tot gevoelige, persoonsgebonden medische informatie?

Al snel bleek dat de te gebruiken systemen de privacy van de burger niet konden garanderen. De Eerste Kamer stak daarom in 2010 een spaak in het wetgeverswiel. Ook nieuwe initiatieven haalden het niet, onder meer als gevolg van actief verzet van de Landelijke Huisartsen Vereniging. Het landelijk Elektronisch Patiëntendossier (EPD) werd in de wieg gesmoord.

Hoewel het elektronische patiëntendossier de eindstreep niet haalde, is er wel een landelijk schakelpunt (LSP). Omdat artsen, huisartsenposten en apothekers informatie uitwisselen moeten de aangeboden gegevens door jou aan strenge eisen voldoen.

Bekijk het veilige documentmanagementsysteem van DocVisie >

Komt er ooit een landelijk elektronisch patiëntendossier?

Het is zeer de vraag of er ooit een landelijk medisch dossier komt. Dat neemt niet weg dat artsen en andere medisch specialisten wel de behoefte hebben om informatie op een veilige manier te delen. Jij draagt immers de verantwoordelijk- en aansprakelijkheid voor deze gegevens en zelfs Hippocrates stipte in 400 v. Chr. al aan dat geheimhouding een essentieel onderdeel van het vak is.

Wij helpen medische specialisten om veilig en geordend te werken. Laat je adviseren over onze AVG-proof oplossingen op het gebied van documentmanagementsystemen.

NEEM CONTACT OP >

Opmerkingen zijn gesloten.